Üye Girişi

Üye Girişi

CUMA KAYACIK ŞUNU BİL; ACIN, ACIM BE GARDAŞ!..

26 Nis 2017

Aynı Acıları tatmış bir ağabeyin olarak sesleniyorum Cuma!..
Ben de tıpkı senin gibi önce babamı, sonra anamı kaybetmiştim.
Seninde kaderinin bu kısmı benimkine benzedi.

Önce Mustafa Amcayı, (yiğit namıyla anılır) Helete‘de Kötü Köşker namıyla bilinen o iyi yürekli adamı, yani babanı kaybettin...
Bugün de arkasından ayağının altında cenet olan bir kadını, Fatiş teyzeyi, yani Ananı kayıp ettin...

Bu değerlerin biri kayıp olunca, insan geride kalan diğeriyle kendini biraz avutabiliyor...
Ama ikisi birden gidince sanki dünya insanın başına yıkılıyor...
İlk önce uyuşuyorsun Cuma...
İlk önce acının sıcaklığı ile anlamıyorsun ama sonra Ana-baba acısı hançer gibi oturuyor insanın yüreğine...

Sen benim bu dediklerimi daha sonra, daha iyi anlayacaksın zaten...
Ayağın taşa değse  yine “ oy anam „ diyeceksin...
Fatiş ananın dizine yattığın, o kınalı parmaklarının saçlarının arasında gezdiği çocukluğunu hatırlayacaksın...

Zaten eksik olmuyorlardı, bundan sonra dualarından hiç eksik olmayacaklar...
Bayramlar geldiğinde Ananında, babanında sağlıklarında öptüğün o nasırlı ellerini hayal edeceksin...
Ama o ellerin artık olmadığını kabüllenmek bir sızı olup oturacak burnunun ucuna...
Sonra o türkü düşecek aklına biliyorum! 

“Bayram gelmiş neyime, anam... anam garibem„
 Ve kan damlayacak yüreğine Cuma gardaş kan…

Belki de alacaksın eline mektubuma eklediğim aşağıda ki  resimlerini,
her zaman söylediğin o türküyü bugünden itibaren daha bir başka türlü söyleyeceksin...

En sonunda Koca Yunusun şu dörtlüğünü mırıldanacaksın;

 “Ana başta tac imiş,
  Her derde ilaç imiş,
  Bir evlat pir olsa da,
  Anaya muhtaç imiş..„ 

Hülasa onlara şiddetle ihtiyaç duyduğun anlar olacak...
Ama bulamayacaksın.
İşte o zaman anlayacaksın Ananın-babanın gidişiyle sırf senin için akan dua pınarlarının kuruduğunu... 

Lakin alışacaksın Cuma alışacaksın...
İnsan oğlunun alışmadığı hangi acı varki gardaşlık? Alışacaksın... 

Ülkü kervanıyla, ülkü dolu gecelere gittiğimiz yol sohbetlerinde senin ağzından dinleyerek tanımıştım rahmetli baban Mustafa Edeyi...
Bugün toprağa verdiğin anan Fatiş teyzeyi de aynı sohbetlerde dinlerdim senden… 

Biliyorum acılısın...
Acını iki satır yazyla aleme duyurmak istedim...
En azından ülküdaşlarına duyurmak istedim...
Bu duyuru acını hafifletir mi veya alevlendirir mi bilemiyorum.
Hata yaptımsa affet...
Ama acın acımdır bunu bilesin. 

Böyle bir acı gününde senin de bildiğin rahatsızlığım dolayısıyla yanında olamadım.
Sen beni hiç yalnız bırakmadın Cuma...
Ama ben seni böyle bir günde istemeden yalnız bıraktım.
Onun için de kusura bakma Cuma... 

Satırlarıma burda son verirken, yıllar önce kayıp ettiğin, baban Mustafa Amcaya da, bugün toprağa verdiğin Fatiş Anaya da Cenab-ı Allahtan rahmet, sana, kardeşlerine, hülasa bütün yakınlarına sabırlar diliyorum...
Allah sizlere şerefinizle yaşayacağınız ömürler bahşetsin... 

Ölüm hak...
Onun için Allah herkese sıralısını nasipetsin.
Selam ve dua ile Cuma...  


26 Nisan 2017
Samsun

 
ozan-arif.ws | ozan-arif.net | ozan-arif.org | arif.info | © 2019 Tüm Hakları Saklıdır

Arif'çe

  • SİYASET VE YALAKALIK!
    Yazan
    SİYASET VE YALAKALIK! 1985 veya 86’nın başlarıydı. Benim vatanıma gelemediğim yıllardı. Başbuğumuz 12 Eylül’cü Mahkemelerin verdiği keyfi kararlarla 4 sene 7 ay içerde tutulmuş sora hürriyetine kavuşarak, Almanya’ya gelmişti.
    Yazan Pazartesi, 10 Eylül 2018 09:43 Devamını oku...
Arif'çe

 


"Bir Devrin Destanı" isimli
şiirkitabının 3. baskısını
TÜRK KİTAP EVİ'nden temin edebilirsiniz.



Münchener Str. 13 | 60329 Frankfurt am Main
+49 69 250506

www.turkkitap.de